Login:

Historia Polskiego Towarzystwa Biometrycznego – część pierwsza

[1958-1960][1961-1964][1965-1969][1970-1987]



Historia Polskiego Towarzystwa Biometrycznego 1958-1960

Bawiący w Polsce w kwietniu 1958 roku prof. Jerzy Spława-Neyman, upoważniony przez Zarząd Biometric Society, zwrócił się do Wydziału II Polskiej Akademii Nauk z propozycją utworzenia w Polsce Towarzystwa Biometrycznego. Prof. Jerzy Spława-Neyman szukający kontaktu naukowego z polską biometrią, nie zastał u nas próżni, lecz już faktycznie uformowaną grupę o skrystalizowanym kierunku zainteresowań, której spiritus movens był Julian Perkal, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Ósmego października 1948 roku, Hugo Steinhaus rozpoczął wtorkowe seminarium z zastosowań matematyki, na którym najwięcej uwagi poświęcano zastosowaniom w naukach przyrodniczych, a w szczególności w antropologii, biologii, geologii, medycynie i rolnictwie. Prowadził je najpierw sam, ale szybko dochował się uczniów i następców w osobach Józefa Łukaszewicza, Juliana Perkala i Stefana Zubrzyckiego. Pod koniec lat pięćdziesiątych wokół Juliana Perkala zaczęła się skupiać grupa miejscowych matematyków i biologów. Z matematyków należy tu wymienić Józefa Łukaszewicza, Stefana Zubrzyckiego, Franciszka Szczotkę, Huberta Szczotkę, Jerzego Kucharczyka, Annę Bartkowiak, Jana Sekułę, z antropologów - Adama Wankego, z lekarzy - Tadeusza Bogdanika, z botaników - Krzysztofa Rostańskiego, z leśników - Bolesława Rutkowskiego.

Po wstępnych rozmowach prof. Jerzego Spławy-Neymana z Wydziałem II PAN, Sekretariat tego Wydziału powierzył prof. Julianowi Perkalowi organizację w Polsce towarzystwa biometrycznego. Powstało ono na razie jako sekcja Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika, towarzystwa o bogatej tradycji. Po blisko rocznych przygotowaniach, w dniach 19-21 lutego 1959 roku odbył się w Instytucie Matematycznym PAN we Wrocławiu, ul. Kopernika 18, organizacyjny zjazd Sekcji. Pierwsze plenarne posiedzenie w dniu 19 lutego 1959 roku o godz. 9.00 otworzył Julian Perkal. W imieniu Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika uczestników powitał A. Bant, w imieniu Wydziału Nauk Matematyczno-Przyrodniczych Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego owocnych obrad życzył Bronisław Knaster. Odczytano listy gości zagranicznych i krajowych, którzy nie mogli przybyć na konferencję. Zagajenie naukowe wygłosił Hugo Steinhaus. W zjeździe uczestniczyło około 100 osób, między innymi: Anna Bartkowiak, Maciej Czarnowski, Jan Czekanowski, Marek Fisz, Bronisław Knaster, Józef Łukaszewicz, Edward Niedokos, Wiktor Oktaba, Mikołaj Olekiewicz, Julian Perkal, Hugo Steinhaus, Adam Wanke, Stefan Zubrzycki. Reprezentowane były wszystkie większe ośrodki naukowe kraju. Wygłoszono 4 referaty plenarne. Pierwszy referat plenarny wygłosił Jan Czekanowski z Poznania, który mówił o osiągnięciach polskiej szkoły antropologicznej. W drugim dniu obrad referaty plenarne wygłosili Mikołaj Olekiewicz z Lublina i Marek Fisz z Warszawy, omawiając pojęcie jednorodności cech alternatywnych i niektóre testy nieparametryczne dla zagadnienia k prób. W trzecim dniu obrad Julian Perkal mówił o analizie wielocechowej. Niezależnie od referatów plenarnych obrady odbywały się w następujących sekcjach: antropologicznej, dendrometrycznej, medycznej oraz planowania i analizy doświadczeń. Łącznie wygłoszono 35 komunikatów. Tak duża liczba komunikatów była dowodem potrzeby stworzenia forum naukowego do wspólnych spotkań w celu wymiany nurtujących myśli i doświadczeń.

W ostatnim dniu zjazdu deklaracje członkowskie wypełniło 38 osób. Podjęto uchwałę o nadaniu wszystkim, którzy podpisali deklarację tytułu członka założyciela. Zjazd wybrał Zarząd Sekcji Biometrycznej w składzie: Julian Perkal (przewodniczący), Franciszek Szczotka (sekretarz) i Józef Łukaszewicz (skarbnik) oraz Radę Naukową, do której weszli: Maciej Czarnowski (Kraków a później Wrocław), Halina Milicerowa (Warszawa), Wiktor Oktaba (Lublin) i Adam Wanke (Wrocław). Profesora Wiktora Oktabę nie trzeba przedstawiać. Maciej Czarnowski był leśnikiem a Halina Milicerowa i Adam Wanke byli antropologami.



Prof. dr hab. Mirosław Krzyśko
^ przejdź do góry